De mooiste gravelwegen staan lang niet altijd op de kaart.
Soms zijn het juist de kleine wegen waar je normaal gesproken zo voorbij rijdt. Een onverhard pad tussen twee weilanden, een bosweg die ineens een compleet andere kant op gaat of een oude landweg waar nauwelijks iemand komt.
Dat is voor mij precies de charme van gravel.
Je weet vooraf niet altijd wat je tegenkomt. En juist daardoor ontstaat het avontuur.
Tijdens het maken van routes probeer ik daarom niet alleen de snelste of makkelijkste verbinding te vinden. Ik zoek naar wegen waar je fietsrit een belevenis wordt.
Een mooie omgeving, weinig verkeer en vooral het gevoel dat je even helemaal weg bent.
Want uiteindelijk zijn het niet de kilometers die je onthoudt.
Het zijn de plekken waar je onderweg terechtkomt.
